Dag 6: Siuntio - Aholansaari

Oliewissel, stijle helling en de ijsweg

Gisteren nog steeds foto ellende en lange dag, dus daarom nu pas het blog over gisteren. 

De dag begon voor ons wat laat omdat we even moesten bij slapen 😴. Om negen uur zaten we als enige nog aan het ontbijt en toen we weg reden waren we de enige nog in het hotel. Geen probleem natuurlijk, maar wel een flink stuk te rijden en één en ander te doen. Dus veel “snelweg”, vergelijkbaar met een nederlandse autoweg of de Lozerlaan in Den Haag. 

Eerste stop was bij Garage Citix in Mikkali. We dachten het qua benzine nog wel te halen, maar helaas. Zo’n 2 km voor de garage, nog net op de snelweg, op de oprit, stonden we stil. Gelukkig hebben we altijd een reservetankje mee dus was het snel opgelost. Natuurlijk kwamen er ook nog andere teams langs die even hun hulp aanboden, maar dat was niet nodig.

Bij de garage waren al wat andere eenden, en ook wat oude bekenden van de Finse 2CV-club. Altijd gezellig.

Toen we klaar waren met olie verversen (15w40 vervangen voor dunne 5w40), waren we ook een sticker rijker op de auto. Helaas was iedereen alweer vertrokken dus moesten we weer alleen verder. Op weg naar de wolwinkel.

Daar was dus inderdaad wol te koop, en verder niets. Na vijf minuten hadden we het wel gezien. Toen we weg reden kwamen Running Duck en Utka net aanrijden. Gedrieen zijn we verder gereden. De temperatuur zakte inmiddels ook lekker, koudste was -17.9 Het muziekmuseum moesten we ivm de tijd helaas overslaan, maar we waren nog wel op tijd voor een bliksembezoek aan de euromast van Kuopio. De helling ernaartoe was nog wel het meest spectaculair, vooral op de terugweg 🤪. Gelukkig stonden we op tijd stil voor het rode stoplicht onderaan de helling.

Superfinn had zich inmiddels ook aangesloten en dus met vier auto’s op weg naar het hotel voor die nacht. Dit hotel ligt op een eiland en is in de winter alleen via een iceroad te bereiken. Het begin daarvan vinden was nog wel even een zoektocht, maar opeens stonden we erop. 

Het is dan zaak om tussen de paaltjes te blijven en de wakken te ontwijken. Nu staan er nogal wat paaltjes dus is het niet altijd even duidelijk wat weg is en wat voetpad is. Echt grappig om dan op de tomtom te kijken.

Veilig aan de overkant was het inchecken en tijd voor de sauna. Deze was nog lauw, maar het was evengoed erg gezellig met Margreet. Daarna tijd voor  de Jagermeister en dag bespreking.

Daarna toch nog maar even pasta gemaakt want we hadden nog geen tijd gehad om te eten en het was inmiddels al na tienen.

Tot slot toch nog even in de sauna met daarna een duik in de sneeuw. Niets heerlijker dan dat. Ook werd er nog voor mij gezongen om 0.00 uur (ongeveer) omdat ik inmiddels jarig was. Van Nadine en de kids was er een kaart, zo leuk.

En toen was het echt bedtijd. Ik sliep gelijk.

Dag 5: Stockholm - Siuntio

Wat een dag!

Vanmorgen kwamen we al lekker vroeg aan in Turku, ik was nog maar amper aangekleed of we moesten ons al naar de auto’s begeven. Nu kun je natuurlijk denken “ was dan eerder opgestaan” maar er was iets misgegaan met het het engelstalige omroepbericht over de aankomsttijd, dat hield namelijk op voor de tijd vermeld was. Ik dacht echt lekker vroeg te zijn, maar helaas was het toch een beetje rennen en vliegen.

Tanguy was al bij de auto, die wilde nog even het winterkapje repareren. Dus toen ik bij de auto aankwam stonden daar drie eenden naast elkaar die nog niet klaar waren voor vertrek, maar wel de hele doorgang blokkeerden. Snel alles inpakken dus en de wagentjes starten zodat de rest van de boot ook kon vertrekken.

Vlak na de boot gestopt om het winterkapje er alsnog op te zetten, alleen konden we die niet meer vinden. In de haast vergeten dachten we, dus dan maar het reservekapje. Ondertussen waren de andere drie eenden waar we mee reden ook aangesloten en konden we verder. Deed de ruitensproeier het niet meer, en die heb je echt nodig hier. Dus bij het eerste tankstation weer gestopt om bij te vullen, en wat vonden we terug..... het winterkapje! Die lag op de motorkap over de ruitensproeier heen 😂. Twee problemen in één klap opgelost.

Gelijk maar even het restaurant ingedoken voor koffie en een broodje.

Daarna snel verder richting Nalle, de smit, om een mes te gaan maken. We waren er te vroeg, Nalle was er nog niet. Wel was er een visser die zijn hydrocopter te water aan het laten was om zijn netten te gaan legen. 

De mannen moesten natuurlijk meer weten over het ding, en van het een kwam het ander, we mochten in tweetallen een rondje mee varen/ sleeen. Echt super tof! Ville was echt een leuke vent, hij vertelde dat hij visser is, maar ook vis excursies doet. Dus als je in Finland bent en eens wilt gaan vissen moet je bij hem zijn Kala-ToVi

Het was echt super gaaf om even mee te mogen. 

Ondertussen was Nalle ook gearriveerd en kon er gesmeed gaan worden. Tanguy ging voor een mes. Zelf besloot ik niet te gaan smeden, ik had het al twee keer eerder gedaan en wist hoeveel spierpijn je ervan krijgt. Maar er waren genoeg anderen die wel wilden.

Helaas moest Tanguy halverwege het proces (het duurt alles bij elkaar zo’n 4 uur om een mes te smeden) weg en mocht ik het karwei afmaken. Hieronder het resultaat van onze gezamelijke inspanning.

(Zie laatste filmpje)

We zijn er trots op 🤗🤗

Tanguy moest dus weg, samen met Gert-jan, om in Helsinki spikes onder de auto te monteren. 130 km op en neer. Die bleven dus wel even weg. Margreet en ik bleven bij Nalle en de rest van de deelnemers om daar de boel een beetje te regelen, en om het mes dus af te maken.

Tegen zessen besloten we richting hotel te gaan, samen in de eend van Margreet en Gert-jan. Dat was dus niet zo makkelijk, hij wilde niet starten 🙄. Gelukkig zijn er altijd wel andere deelnemers om even te helpen en met de gezamelijke inspanning van ons en team 2CV4U konden we op weg. Het was zo’n 90 km naar het hotel, maar al na 10 km ging het mis, geen verlichting meer, auto sloeg af en brandluchtje onder de motorkap. Gelukkig was team 2CV4U bij ond gebleven, dus auto op een veilige plek gezet en onder de motorkap gedoken. Inmiddels was ook het Dyane raid team erbij gekomen en die hadden lekkere verlichting. (Het was al een tijdje donker) Team 2CV4U heeft het probleem voor dat moment kunnen oplossen, alleen moest de eend dan wel aangeduwd worden. Nou was dat geen probleem met zes personen dus al snel konden we weer op pad. Niels van Dyane Raid team bij Margreet in de auto en ik bij Patrick, helemaal top.

Om acht uur waren we veilig bij het hotel. 

Bij het hotel waren inmiddels bijna alle teams gearriveerd, een gezellige club mensen zo bij elkaar.

Tijd om een hapje te eten in het restaurant. Ik heb heerlijk rendier biefstuk op met speltrisotto, het was heerlijk.

Daarna was het tijd voor het traditionele glassje ijskoude Jagermeister. Die wordt op de imperial vervoerd zodat hij ijs en ijs koud is ❄️☃️ 

Tot slot de eerste deelnemers bijeenkomst met uitdelen van de route boeken, railybordjes en raidmutsen.

En zo kwam er weer een eind aan wederom een topdag. Ik ben benieuwd welke avonturen ons morgen weer staan te wachten. 

Dag 4: Jönköping - Stockholm

De grootste uitdaging van vandaag was het halen van de ferrie. Iedereen die ons al wat langer kent weet dat dat niet onze sterkste kant is, maar gelukkig hadden we deze keer wel heel veel tijd om bij de ferrie te komen. Hij vertrok namelijk pas om 20.00 uur en we hoefden maar 300 km te rijden. We konden dus beginnen met even lekker douchen, fotootje bij het meer en een lekker ontbijtje.  

Daarna dus rustig op weg naar de ferrie in Stockholm. Het weer was perfect, zonnetje en temperatuur onder nul. We hebben de  -11.8 graden gehaald. 

Ruim op tijd waren we in Stockholm en daar raakten we Arjen en Corina kwijt. Gelukkig hebben zij zelf ook een tomtom en konden we nog via de mobieltjes communiceren en spraken we afdat we allemaal even gingen tanken en elkaar daarna bij de ferrie weer zouden ontmoeten. Simpel toch, zou je zeggen. 

Nu bleek dat tanken toch iets lastiger te zijn, in heel Stockholm geen bensinstation te vinden. Zelfs niet met google hulp. Uiteindelijk maar weer de snelweg opgereden en uiteindelijk net buiten Stockholm kunnen tanken. Lijkt een hoop gedoe voor wat benzine, maar dat is omdat het beter is met een volle tank aan boord te gaan. Iets met water/ condens en temperaturen aan boord en buiten.

Maar goed uiteindelijk na flink wat zoeken dus kunnen tanken en tefug gereden naar de ferrie. En wat denk je? We waren veel te vroeg! Maar dan weer net geen tijd om nog even iets te bezichtigen. Gelukkig wel voor een restaurant bezoekje. Het werd een vegetarisch restaurant, dat was het dichtste bij. Om er te komen moesten we wel nog even een fikse trap op, maar het was het waard, ze hadden er echt heerlijke taartjes.

Na wat drinken en taart zijn we rustig terug gelopen richting auto om daar de boot op te gaan. Terwijl we al in de rij stonden voor de incheck kwam team “the ducks of hazard” aanrijden. Het lukte om nog wat ruimte voor ze vrij te maken gelijk achter onze auto’s en nu konden we dus gezamelijk aan boord.

Eenmaal aan boord bleek het personeel de autootjes ook erg leuk te vinden. We werden inperfecte foto positie opgesteld.

  

En nu zitten we dus aan boord van deze “partyboot”.  Helaas was hij bijna leeg en dus weinig sprake van party. Maar wel overal live-muziek, dus wij vermaakten ons wel. Gezellig kletsen, drankje, heerlijk gegeten en zelfs nog een dansje gemaakt.

En nu dus lekker in bed. De boot komt morgen half acht finse tijd aan, en omdat er een uur tijdsverschil is voelt dat als half zeven. Snel slapen dus. Morgen ontmoeten alle raid rijders elkaar wat dus een dag vol verhalenbeloofd te worden.

Dag 3: Ebberup - Jönköpping

Na het gezamelijk ontbijtje met Dan en Karen ging de reis gisteren eerst richting Roskilde om het vikingboten museum te bezoeken. Daar aangekomen werden we aangesproken door iemand van een groep die bezig waren om aandacht te vragen voor het plastic afval in zee. Zij hadden een soort zeeslang gemaakt van hout met daarin allemaal plastic flessen verwerkt waar dan op getrommeld kon worden. Als afsluiting van dit gebeuren was er een trommel workshop en daarvoor zochten ze dus deelnemers. Wij zijn natuurlijk de beroerste niet en dus hebben we meegedaan.  

Daarna dus alsnog naar het museum. Echt heel gaaf om te zien hoe de vikingboten eruit gezien hebben. Er waren verschillende soorten boten, voor oorlog voeren, handel, vissen etc. Heel bijzonder dat ze met dit soort boten de oceaan over voeren.

Na het museum flink gelunched bij de plaatselijke pizza en grill. Het was inmiddels al een uurtje of drie en we wilden nog wel een flink stuk rijden, dus gauw op pad. 

We zijn met het pondje bij Helsingør de grens met Zweden over gevaren. Dit duurde iets korter dan we gedacht hadden, amper tijd om de koffie op te drinken. Toen we bij de auto’s kwamen was verder iedereen al van de boot af. Gelukkig was het personeel erg gecharmeerd van onze auto’s dus konden we wel rustig starten en wegrijden. Wij kwamen zonder problemen door de douane, maar Margreet zag er minder helder uit en moest eerst blazen 😂. 

In zweden daalde de temperatuur onder nul en ging het sneeuwen, het winter gevoel was compleet. Om 20.00 uur kwamen we bij onze overnachtplaats aan. Houten hutjes bij een meer. Het hoorde bij het benzinestation, echt heel grappig. Ieder huisje had twee stappelbedden en een tafel met stoelen. Toiletten, douche en keuken waren in een apart gebouw. Ook was er een vuurplaats met een rooster erboven, ideaal.

Natuurlijk eerst geproost op de geslaagde dag en daarna ging het houtvuur aan. De rookworsten boven het vuur en de avond was compleet. 

Terwijl stonden te genieten van ons vuurtje, worsten en een lekker glaasje kwamen er deelnemers van de Navigate North tocht aanrijden. Zij waren die ochtend uit nederland vertrokken en hadden nog eens 800 kmte gaan dezelfde avond. Veel tijd om te stoppen hadden ze niet, max een half uur per dag. Maar de organisatie kwam ook even lang, compleet met de mediamensen van RTL7. Leuk om even met hun gepraat te hebben. Natuurlijk ook even foto’s gemaakt van alle auto’s bij elkaar. 

Het was wederom een superleuke avond. En daarna heerlijk geslapen in de hutjes.

Vanmorgen lekker gedouched en daarna ontbeten bij het wegrestaurant.

Nog even een fotootje bij het meer gemaakt en nu dan opweg naar de ferrie in Stockholm. 316 km, dus we kunnen het rustig aan doen.